این متن شامل 34 صفحه می باشد

يكي از محرك‌هاي بزرگي كه طي دو دهه اخير صنعت بانكداري را دچار چالش‌ نموده، ظهور روش‌هاي جديد بانكداري، به ويژه بانكداري الكترونيكي بوده است. امروزه صنعت بانكداري در بكارگيري و توسعه فن‌آوري پردازش الكترونيكي داده‌ها[1] به عنوان يكي از فعال‌ترين صنايع مطرح است. در اين راستا يكي از مهم‌ترين نوآوري‌هاي فني، اختراع ماشين‌هاي خودپرداز است. ماشين‌ خودپرداز يكي از مشهورترين سخت‌افزارهاي الكترونيكي در حيطه خدمات مالي و بانكي است كه در ميان ساير سخت‌افزارهاي الكترونيكي مورد ستفاده در اين صنعت، از بيشترين ميزان رشد برخوردار بوده‌‌ است. علت چنين رشد سريعي را مي‌توان در استقبال روز‌افزون مشتريان از اين دستگاه‌ها دانست.

علي‌رغم چنين استقبالي، روي‌آوري مشتريان به استفاده از ماشين‌هاي خودپرداز بعضاً با مشكلاتي نيز مواجه بوده است. تمايل مشتريان به استفاده از اين دستگاه‌ها اغلب متأثر از عوامل ادراكي متعددي نظير آسايش و راحتي[2]، قابليت اطمينان[3]، سازگاري با سبك زندگي مشتريان[4] و كاربري آسان[5] است. در اين راستا بانك‌ها تلاش كرده‌اند تا با اقدامات مختلفي نظير افزايش تعداد ماشين‌هاي خودپرداز، متنوع‌ كردن خدمات قابل ارائه توسط اين ماشين‌ها، برگزاري قرعه‌كشي‌هاي مختلف‌ براي حساب‌هاي اين دستگاه‌ها، آموزش كاركنان، چاپ بروشورها و جزوات كوچك آموزشي براي مشتريان، نصب تابلوهاي راهنما، خارج كردن دستگاه‌هاي فرسوده، افزايش امنيت دستگاه‌ها و كاربران آنها و... بر تمايل مشتريان به استفاده از اين دستگاه‌ها بيفزايند.

يكي ديگر از اقداماتي كه بانك‌ها در راستاي افزايش روي‌آوري مشتريان به استفاده از ماشين‌هاي خودپرداز انجام مي‌دهند، استفاده از روش‌هاي علمي جهت تعيين نظام مطلوب استقرار اين ماشين‌ها است. جايگاه مناسب، كه ارتباط مستقيم و معني‌داري با عامل "آسايش و راحتي" دارد، همواره به عنوان يكي از شاخص‌هاي مهم در جذب مشتريان به استفاده از ماشين‌هاي خودپرداز مطرح بوده است. بر اين اساس، لازم است تا بانك‌ها بيش از پيش ابعاد مختلف مسأله جايابي ماشين‌هاي خودپرداز را مورد توجه قرار دهند.

هدف از اجراي اين پژوهش، تعيين مطلوب‌ترين جايگاه‌هاي استقرار براي تعداد مناسبي ماشين خودپرداز بانك كشاورزي در منطقه 10 شهرداري تهرانبودهاست كه در اين راستا اهداف تفصيلي زير تعريف شده است:

1- تعيين معيارها و شاخص‌هاي مؤثر بر نظام استقرار ماشين‌هاي خودپرداز بانك كشاورزي؛

2- تعيين ميزان اهميت هر كدام از معيارها و شاخص‌هاي تأثيرگذار بر نظام استقرار ماشين‌هاي خودپرداز بانك كشاورزي؛

3- ارائه روشي جهت ارزيابي و انتخاب گزينه‌هاي مختلف بر اساس معيارها و شاخص‌هاي دخيل در امر جايابي ماشين‌هاي خودپرداز؛

4- مشخص نمودن تعداد مناسب ماشين‌هاي خودپرداز، به طوريكه ضمن پوشش تقاضاي موجود در منطقه مورد مطالعه، ساير محدوديت‌هاي مورد نظر مديران بانك نيز ارضا شود.

شكل زير چارچوب كلي تحقيق را نشان مي‌دهد.

[1] Electronic Data Processing Technology

[2]Convenience

[3] Reliability

[4] Compatibility

[5] Ease of use