این متن شامل 74 صفحه می باشد 

ديرينه شناسي شاخه اي از علم زمين شناسي است كه به مطالعه‌‌ي حياط ديرينه به اتكا به سنگواره ها مي پردازد . در اصل واژه ي فسيل به معناي كندن هر چيز جالب توجه از زمين است و از كلمه اي لاتين گرفته شده است . اما امروزه فسيل به معناي آثار و بقاياي موجودات باقي مانده از ادوار زمين‌شناسي در لابه‌لاي سنگ ها به كار مي‌رود . فسيل ها انواع بسيار دارند بقاياي موجودات نسبتاً جديد ممكن است به كلي از بين نرود بلكه از آن چيزهايي مثل دندان،‌ استخوان و صدفها باقي بماند . گاهي بدن جاندار بطور كامل همراه گوشت يافت مي‌شود و در اين گونه از فسيل ها در شرايط غير عادي و خاصي حفظ شده اند مانند بقاياي فسيلهاي ما قبل تاريخ به نام ماهوت كه در يخ هاي سيبري و آلاسكا محفوظ مانده اند و بقاياي موميايي شده تنبهاي خاكي در غارهاي صحرايي خشك نوادا .

سنگواره هاي ديگري نيز يافت مي شوند كه بعضي از آنها شامل آثار موجودات ما قبل تاريخ است نمونه هاي چنين شواهدي عبارتند از :

1- ردپا : ردپاي جانوران در رسوبات نرم كه بعداً سخت شده اند .

2- حفرات : لوله هايي كه توسط جانوران در رسوبات چوب يا سنك حفر مي شود اين حفرات ممكن است بعداً با مواد معدني پرشده و حفظ شود بعضي از قديمي‌ترين سنگواره هاي شناخته شده را حفرات كنده شده توسط كرمها تشكيل مي‌دهد.

3- كوپروليتها : عبارت از سنگواره مدفوع جانوران و يا محتويات شكم آنها است كه در مورد نوع تغذيه موجودات اطلاعات زيادي در اختيار ما مي گذارند .

2-1-1 اهميت موضوع پژوهش

در پژوهش مسئله ي مهمي كه مورد توجه قرار مي گيرد اهميت موضوع آن است .

هر چند كه فسيل ها در زندگي روزمره ي ما شايد به نظر بي ارزشي بيايند اما در خيلي مواقع براي ما كاربرد زيادي دارند . مثلاً ممكن است گاهي با يك فسيل روبرو شويم و بر اساس مطالعاتي كه انجام داده ايم آن را مورد بررسي قرار داده و نوع آن را متوجه شويم .

و همانطور كه در متن تحقيق بيان شده است سوخت هاي فسيلي در زندگي آدمي امروزه كاربرد فراواني دارند و طور يقين مي توان گفت بيشتر نيازهاي انسان توسط سوخت هاي فسيلي بر طرف مي شود .

1-2-1 سيري در زندگي ويليام اسميت

ويليام اسميت ميلادي ) زمين‌شناس انگليسي بود . شهرت او به سبب كارهايي كه در زمينه نقشه برداري از لايه هاي زمين انجام داد . هنگام نقشه برداري از تونلهايي كه براي استخراج معدنهاي زغال سنگ مي كندند و كانالهاي آب ، به پژوهش درباره ي لايه ها و چينه هاي زمين علاقه مند شد . قدري به اين كار دل بست كه دوستانش او را «اسميت چينه» مي خواندند .

اسميت در سال 1816 ميلادي كتاب نقشه ي زمين‌شناسي انگلستان را ، كه حاصل سالها تجربه وپژوهشهايش در زمينه ي بررسي لايه ها و چينر هاي زمين در قسمت‌هاي گوناگون انگلستان بود ، منتشر كرد . در اين كتاب نوشت كه هر چينه اي كه بر سطح كنوني زمين نزديكتر باشد جوانتر از چينه هاي ديگر است . بنابراين ، مي‌توان از چينه ها براي طبقه بندي سنگواره بر حسب زمان نيز استفاده كرد . او عقيده داشت كه هر چه چينه هاي زمين پايينتر باشد ، سنگواره هايي كه در آن يافت مي شود قديميتر است و بنابراين ،‌اختلاف آنها با صورتهاي زندگي امروزه بيشتر است . از اين رو ، با مطالعه ي چينه ها ،‌مي توان به گذشته ي كره‌ي زمين و موجوداتي كه بر آن زيسته اند پي برد و تغييرهايي را كه به تدريج در شكل و ساختمان زمين روي داده است دريافت .

پژوهشهاي اسميت در چينه شناسي ، كه قسمتي است از علم زمين‌شناسي ، يعني شناخت لايه اي از سنگ كه سرتاسر آن كمابيش يكسان و نسبت به لايه هاي زير و روي آن مشخص باشد و شرايط تشكيل آن و سن نسبي و پراكندگي و ويژگي هاي ديگر لايه ، تأثير فراوان داشت .

ما نيز به پاس زحمات ارزشمند اين ديرينه شناس نام گروه تحقيقاتي خود را ويليام اسميت نهاديم