این متن شامل 61 صفحه می باشد 

شكست امپرياليست جهاني به ويژه آمريكا براي خاموش ساختن شعله هاي فروزان انقلاب اسلامي به با انواع حيله ها و توطئه هاي سياسي ، نظامي ، اقتصادي و فرهنگي و با مساعدت وياري ايادي داخلي اش همراه بوده آنها را از ضربه پذيري سريع انقلاب مايوس ساخته ، به فكر سرمايه گزاري بلند مدت جهت مقابله با انقلاب و تمهيد شرايط و لوازم بازگشت مجدد به اين مرز و بوم وا داشت . بخشي از سرمايه گذاري بلند مدت استكبار به اشاعه و گسترش فساد ، بدحجابي ، مواد مخدر ، بي بندوباري و دامن زدن به مصرف هر چه بيشتر كالاهاي مصرفي و غير ضروري در جامعه به ويژه در بين نسل جوان اختصاص يافته ، تا از اين طريق نيروهاي جوان و مقاوم جامعه را نابود و زمينه ي سلطه ي دوباره ي خويش را فراهم سازد . ( رزاقي ، 1371 ، صفحه 11 )

پوشش و آراستگي و بررسي حجاب اين سمبل عفت و پاكدامني جلوه ي زيباي ديگري از اهتمام دانشگاه هاي آزاد اسلامي در زمينه تبيين و گسترش احكام اسلامي در جامعه ي دانشگاهي است . در دنياي امروز كه به نام روشنفكري و تجدد مي كوشند زنان و دختران ما را از پس پرده عفت و حيا بيرون كشند و وسيله ي كاميابي شهوت پرستان خود كامه قرار دهند و در تلاشند با ترويج فرهنگ برهنگي و زيست عروسكي نيروهاي فعال و پر توان جامعه و منابع و ذخاير مادي و معنوي آنان را به يغما برند . حجاب ارتجاع و كوته فكري ولي خودنمايي و تبرج كه زمينه ي بسياري از بي بندو باري ها و انحرافات است ارضاء حس ذاتي و فطري بشر قلمداد مي گردد اما اسلام دين فطرت است و طبق سرشت زن كه علاقه ي خاصي به زيبايي و جلوه نمايي دارد مقرر داشت كه زنان از زينتها ولباسهاي زيبا و جواهرات استفاده كنند و نظافت و آرايش براي همسر را از وظايف و حقوق همسري قرار داده است ،آراستگي را در چاچوب محيط خانواده تحسين و تمجيد نموده و اينگونه با حفظ شان و منزلت زن غريزه ذاتي و فطري او را پاسخ داده است . اگر همين غريضه ي عشق به زيبايي ، خود آرايي و خود نمايي ، گامي فراتر از خانواده نهاده و از حدود و مرزهايي كه شرع معين كرده خارج شود و به معابري كه مملو از نگاههاي آلوده و شهوت انگيز شيادان است كشيده شود . آدمي را مي فريبد ، غريزه را تحريك مي كند و در غير جاي خود شعله ور مي سازد تا بنيان عفت و پاكي را بسوزاند .

(WWW.Kiau.ac.ir/persian/mfarhangi/Heiab1.htm)

(نويسنده : همايش سراسري بود دبير همايش حجاب : معصومه محمدي )

بيان مساله :

دانشگاه ها از جمله مراكز حساس و مهمي هستند كه در مصالح و مفاسد استقلال و يا وابستگي كشور نقش بسيار موثر و مفيدي داشته اند . اغلب مسئولان ،كارشناسان و كارگزاران جامعه از بين فارغ التحصيلان دانشگاهي انتخاب و انتصاب مي شوند . امروزه يكي از عوامل مهم انحطاط و انحراف مردم اكثر كشورهاي تحت سلطه وابستگي و فساد حاكم بر سيستم دانشگاهي اين كشورها مي باشد . دانشگاهها از اولين مراكز يورش فرهنگ ضد اسلامي ضد اخلاقي و ماديگري بوده اند . استعمار گران همواره حكام و سلاطين مزدور و متخصصين و كارشناسان وابسته محلي خود را از ميان تحصيل كرده هاي دانشگاهها انتخاب مي كنند . ضمنا مهاجرت جوانان روستايي و شهرستاني به شهرهاي بزرگ جهت ادامه تحصيل در دانشگاهها و به تبع آن اصطكات فكري فرهنگي و اخلاقي در بين آنان از يك سو و عدم نظارت و كنترل اوليا و احساس رهايي از نظارت همگاني كه در محل سكونت سابق وجود داشت از سوي ديگر از جمله عواملي هستند كه بعضي از دانشجويان مهاجر را در گرايش به انحرافات اجتماعي و مفاسد اخلاقي تهديد و يا تشويق مي كند . ( رزاقي ، 1371 ، ص 31 ، ص 32 ، ص 33 )

آيا اسلام طرفدار پرده نشيني زن است ؟

همچنان كه لغت حجاب بر اين معني دلالت مي كند يا اسلام طرفدار اين است كه زن در حضور مرد بيگانه بدن خود را بپوشاند بدون آنكه مجبور باشد از اجتماع كناره گيري كند و در صورت دوم حدود و پوشش چقدر است آيا چهره و دو دست تا مچ نيز بايد پوشيده شود ؟ يا ماوراي چهره و دو دست بايد پوشيده شود . اما چهره و دو دست تا مچ پوشيدنش لازم نيست آيا در اسلام مسئله اي به نام حريم عفاف وجود دارد يا نه ؟ يعني آيا در اسلام مسئله سومي كه نه پرده نشيني و محبوسيت و نه اختلاط باشد وجود دارد يا خير و به عبارت ديگر آيا اسلام طرفدار جدا بودن مجامع زنان و مردان است يا نه ؟ ( استاد مطهري ، 1368 ، ص 7 )

اين فكر كه زن فقط و فقط در كنج خانه محبوس بماند و حتي با حفظ حريم و رعايت عفاف هم از علم و از هر كمالي الزاما بايد محروم بماند و كاري جز اطفاء شهوت مرد و خدمتكاري او ندارد كه علاوه بر اينكه با اسلام جور نمي آيد بر ضد عواطف انساني است . ( استاد مطهري ، 1368 ، ص 66 )

شرافت زن اقتضا مي كند كه هنگامي كه از خانه بيرون مي رود متين و سنگين و با وقار باشد ، در طرز رفتار و لباس پوشيدنش هيچ گونه عمدي كه باعث تحريك شود به كار نبرد عملا مردم را به سوي خود دعوت نكند ، زباندار لباس نپوشد ، زباندار راه نرود ، زباندار و معني دار به سخن خود آهنگ ندهد . چه آنكه گاهي اوقات ژست ها سخن مي گويند ، راه رفتن انسان سخن مي گويند ، طرز حرف زدنش يك حرف ديگري مي زند . ( استاد مطهري ، 1368 ، ص 29و 28 )